De bron en het stille water

Er was eens een reiziger die door een groot bos liep. Hij had haast, want hij wilde de mooiste plek ter wereld vinden. Onderweg kwam hij een oude wijze tegen die bij een heldere bron zat.

“Waar zoek je naar?” vroeg de wijze.

“Een plek waar ik eindelijk rust zal vinden,” antwoordde de reiziger.

De wijze glimlachte en wees naar de bron. “Kijk erin.”

De reiziger boog zich voorover, maar het water was troebel door zijn eigen haastige bewegingen. Hij schudde zijn hoofd. “Ik zie niets.”

“Ga even zitten,” zei de wijze. “Doe niets. Laat het water zelf tot rust komen.”

Na een tijdje werd het water helder. De reiziger zag de weerspiegeling van de bomen, de lucht en zijn eigen gezicht.

“De bron was altijd helder,” zei de wijze. “Alleen de beweging maakte dat je het niet kon zien.”

De reiziger begreep dat zijn geest net als het water was. Door steeds te rennen, zoeken en zorgen, verloor hij het zicht op wat er al was: de stilte, de schoonheid en het moment zelf.

Vanaf die dag liep hij langzamer. Niet omdat hij minder wilde bereiken, maar omdat hij eindelijk zag waar hij was.

Wanneer we stoppen met voortdurend roeren in onze gedachten, ontstaat er ruimte om helder te zien: onszelf, de ander en de wereld om ons heen.

Dit sluit ook sterk aan bij het yogagedachtegoed van citta vritti nirodha (uit de yogafilosofie: het tot rust komen van de bewegingen in de geest). De metafoor van het stille meer of heldere water wordt daar vaak gebruikt: niet om gedachten weg te duwen, maar om ze te laten komen en gaan zodat er helderheid ontstaat. Klaar voor de volgende stap?

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang maandelijkse tips, als eerste toegang tot webinars en live sessies  en exclusieve kortingen.

Liever direct aan de slag? Ontdek onze online cursus, kies voor persoonlijke 1:1 begeleiding, of gun jezelf de Stress Retraite in Frankrijk.