top of page
Zoeken

#8 - Waarom rust soms onrustig voelt (en hoe je daar doorheen komt)

15 jul
4 minuten om te lezen

Je hebt er weken naar uitgekeken. Eindelijk weg, ergens rustig, in de natuur. Geen agenda, geen mail, geen prikkels. En dan, na een dag of twee, gebeurt er iets onverwachts. In plaats van ontspanning voel je onrust. Je wordt kriegelig, slaapt slecht, of merkt dat je stiekem naar je telefoon grijpt, alleen om iets te doen te hebben.

Dat voelt tegenstrijdig. Je zoekt rust, maar rust voelt bijna oncomfortabel. Maar dit is geen falen van jou, en al helemaal niet een teken dat rust niet voor je werkt. Het is precies wat er gebeurt als een overprikkeld zenuwstelsel voor het eerst in tijden de kans krijgt om stil te vallen.

Rust is niet het probleem, het is nieuw terrein

Als je al langere tijd op scherp staat, is je zenuwstelsel gewend geraakt aan actie. Aan prikkels, aan taken, aan de constante lichte spanning die "aan" houdt. Dat is niet gezond, maar het is wel vertrouwd. Je systeem weet hoe het daarmee om moet gaan.

Stilte en traagheid zijn dan ineens onbekend terrein. Zonder prikkels om op te reageren, richt je aandacht zich naar binnen. En daar tref je vaak precies aan wat je buitensloot met al die drukte: vermoeidheid, emoties die zich hebben opgestapeld, gedachten die eindelijk de ruimte krijgen om zich te melden.

Dat voelt oncomfortabel, soms zelfs beangstigend. Niet omdat rust slecht voor je is, maar omdat je voor het eerst in lange tijd voelt hoe moe je eigenlijk bent.

Stilte en traagheid zijn dan ineens onbekend terrein. Zonder prikkels om op te reageren, richt je aandacht zich naar binnen.
Stilte en traagheid zijn dan ineens onbekend terrein. Zonder prikkels om op te reageren, richt je aandacht zich naar binnen.

Waarom je lichaam eerst tegenstribbelt

Je zenuwstelsel is voorzichtig. Het laat je niet meteen ontspannen als het denkt dat het niet veilig is om dat te doen. En na een lange periode van hoogspanning duurt het even voordat je systeem er echt op vertrouwt dat het stil mag vallen.

Vandaar dat je juist in de rust onrust, slapeloosheid of prikkelbaarheid kunt ervaren. Dat is geen tegenslag. Het is je lijf dat langzaam afbouwt van iets waar het lang op stond ingesteld. Net als spieren die pijn doen na een periode van niet bewegen, doet loslaten soms pijn na een periode van vasthouden.

De natuur als basis, niet als extraatje

We zijn geneigd om rust en natuur te zien als een luxe, iets voor als je tijd overhoudt. Maar eigenlijk is het precies andersom. Weinig prikkels, ruimte, en een natuurlijke omgeving zijn de basis waar je zenuwstelsel oorspronkelijk op is afgestemd. Het is niet iets nieuws wat je moet leren, het is iets wat je systeem al kent, en waar het steeds naar terug moet om te herstellen.

Precies daarom is die eerste onrust vaak een teken dat het nodig was, niet dat het verkeerd is. Je systeem herinnert zich hoe het ooit was, en dat contrast met hoe het nu is, doet zich even extra voelen.

Hoe je toch door deze fase heen komt

Blijf er niet middenin hangen, maar ga er ook niet voor weg. Een paar dingen helpen om deze fase door te komen in plaats van terug te vluchten naar drukte:

Verwacht het. Weet vooraf dat de eerste dagen onrustig kunnen voelen. Dan schrik je niet, en stop je niet te vroeg.

Bouw het langzaam op. Begin met korte momenten van stilte in plaats van meteen een hele week zonder prikkels. Je zenuwstelsel leert vertrouwen in kleine stappen.

Beweeg rustig. Een wandeling, rekken, iets met je handen doen. Dat helpt opgebouwde spanning eruit te laten stromen zonder dat je meteen helemaal stil hoeft te vallen.

Laat gevoelens er zijn. Als er emoties opkomen, hoef je ze niet op te lossen. Ze mogen er gewoon zijn, dat is al genoeg.

De rust die overblijft

Wie hierdoorheen komt, ontdekt vaak iets waardevols. Na de eerste onrust, komt een laag rust die dieper zit dan wat je normaal ervaart. Niet de rust van "even niks doen tussen twee taken door", maar echte rust: een zenuwstelsel dat voor het eerst in lange tijd de kans krijgt om te resetten en te helen.

Dat is precies waarom je regelmatig terug moet naar die stilte, die natuur, die ruimte zonder prikkels. Niet als beloning voor hard werken, maar als basisvoeding voor je systeem. Iets om regelmatig naar terug te keren, niet iets om te bewaren voor als het niet anders kan.

Je hoeft niet meteen alles los te laten. Je hoeft alleen te weten dat de onrust bij het begin hoort, en dat de rust waar je naar op zoek bent, aan de andere kant wacht. Wil je weten hoe het met jouw stress basislijn is gesteld? Doe snel de zelftest Wil je preciezer weten op welke gebieden jij zou kunnen werken aan je stress, je uitslag per email ontvangen en tips speciaal voor jouw uitslag ontvangen? Doe dan onze gratis Zenuwstelselcheck; binnen 6 minuten weet je een hoop meer! Klaar voor de volgende stap?

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang maandelijkse tips, als eerste toegang tot webinars en live sessies  en exclusieve kortingen.

Liever direct aan de slag? Ontdek onze online cursus, kies voor persoonlijke 1:1 begeleiding, of gun jezelf de Stress Retraite in Frankrijk.

Ga ergens ontspannen zitten en schrijf op wat er allemaal goed gaat in je leven.
Ga ergens ontspannen zitten en schrijf op wat er allemaal goed gaat in je leven.

Oefening Dankbaarheidslijstje opstellen Vakantie is een uitermate geschikt tijdstip om rustig de tijd te nemen om een dankbaarheidslijstje op te stellen. Ga ergens ontspannen zitten en schrijf op wat er allemaal goed gaat in je leven. En welke dingen waardevol zijn in je leven. Schrijf ook de kleine dingetjes op. Probeer tenslotte ook de dingen die je als normaal beschouwd op te schrijven. Dankbaarheid boost positiviteit in je lichaam, helpt je in het hier en nu te zijn en reduceert stress in je lichaam

 

 
 
 

Opmerkingen


bottom of page